Polski przemysł samochodowy zaczął się rozwijać znacznie później. Pierwsze polskie konstrukcje powstały w Centralnych Warsztatach Samochodowych w grudziądzu. Samochody osobowe CWS-T1 w dodatku CWS-T2 zaprojektowane przez Tadeusza Tańskiego nie były natomiast produkowane seryjnie. W roku 1926 fabryka Ursus która produkowała głównie silniki spalinowe dla rolnictwa, kupiła licencję włoskich aut ciężarowych SPA także uruchomiła produkcję auta ciężarowego o nazwie Ursus- typ A. Od 1930 roku Ursus wszedł w skład Państwowych Zakładów Inżynierii, które produkowały samochody osobowe także ciężarowe na licencji włoskiej przedsiębiorstwa Fiat.
Mimo wątpliwych wartości użytkowych produkowanych wówczas pojazdów rozwój motoryzacji na przełomie XIX z grudziądza prócz tego XX wieku cechuje wyjątkowy dynamizm. O ówczesnych konstrukcjach świadczą najlepiej rezultaty rozgrywanych imprez sportowych. Pierwszy światowy rekord prędkości ustanowiony w roku 1902 na samochodzie z silnikiem spalinowym wynosił już 122,4 km/h. W roku 1909 samochód firmy Benz przekroczył prędkość 200 km/h. Było to oczywiście związane z nieustannym doskonaleniem konstrukcji w dodatku metod wytwarzania.
Pierwsze auta przyjmowano mocno nieufnie. Często budziły one uśmiechy na forum grudziądzkim politowania mało tego, denerwowały hałaśliwymi silnikami. Nic już lecz nie mogło zatrzymać ich rozwoju. Samochód stawał się coraz doskonalszy tak na zewnątrz, np. a także wewnątrz. W przeszłości odchodziły pojazdy podobne do bryczek. W 1905 roku pojawił się pierwszy samochód, którego nadwozie można było za pomocą specjalnej nakładki wymienić z otwartego na zamknięte. Coraz popularniejsze stawały się luksusowe auta z oszklonym pomieszczeniem dla pasażerów. Kierowca znajdował się co prawda jeszcze poza nim, jednak osłaniał go przedłużony dach mało tego, pionowa szyba zamontowana na przodzie pojazdu. Z tego typu konstrukcji narodziły się współczesne karoserie samochodowe.
W 1893 roku Francuz Albert de Dion zbudował silnik, który osiągał 3000 obrotów na minutę. Taki rezultat był możliwy dzięki elektrycznemu systemowi zapalania mieszanki. Dwa lata następnie bracia Michalin: Andr do tego douard, łączą pneumatyczne ogumienie Johna Dunlopa z wymienną obręczą koła. Od tej pory złapanie gumy jest już znacznie mniejszym problemem. Doskonalono w dodatku hamulce samochodów. Najpierw wyposażono w nie tylko 2 koła, opisywano to na forum grudziądz ale wraz ze wzrostem prędkości samochodów tego typu rozwiązanie przestało wystarczać. W 1907 roku H. Ledvinka, konstruktor austriacki, zastosował hamulec mechaniczny na 4 koła.